Okcidenta civilizacio

Okcidenta civilizacio
Okcidenta civilizacio
Aliaj projektoj
Okcidenta civilizacio en Vikipedio
Okcidenta civilizacio en Komuneja kategorio

Okcidenta civilizacio estas la civilizacio, kiu evoluis en Eŭropo post la falo de la Romia imperio.

Citaĵoj

Jean Baudrillard

	« Tute evidentas ke la Okcidento ekrevis pri islama rekonstruado surbaze de absolute nova modelo, realigita en Orienta Eŭropo — pri demokratio, senhalte instaliĝanta en la landoj, venkitaj de la fortoj de la Bono. » — Jean Baudrillard, La Golfa milito ne okazis [1991]

	« Cetere ĉiuj strategioj de publika sekureco estas nura daŭrigo de la teroro. Kaj vera venko de la terorismo estas sinko de la tuta Okcidento je manio de sekureco, do en vualita formo de konstanta teroro. Fantomo de la terorismo igas la Okcidenton terori sin mem… » — Jean Baudrillard, La agonio de povo [2010]

« Tiu kontraŭstaro (inter la tutmonda kaj la neordinara) povas esti komprenita nur en lumo de simbola sindevigo. Por kompreni malamegon de la ekstera mondo al la Okcidento necesas ŝanĝi vidangulon. Tio estas ne malamego de tiuj, de kiuj oni forprenis ĉion kaj redonis nenion, pli ĝuste tio estas malamego de tiuj al kiuj oni donis ĉion tiel ke ili ne povu tion redoni. Sekve tio estas ne malamego de ekspropriitoj kaj espluatatoj, tio estas malamego de humiligitoj kaj ofenditoj. Kaj nome al tio la terorismo respondis la 11-an de septembro: humiligon kontraŭ humiligo. » — Jean Baudrillard, La agonio de povo [2010]

	« Diferenco estas en tio, ke aliaj kulturoj pereis pro sia unikeco kaj tio estas bela morto, dum ni mortas pro la perdo de ajna unikeco, pro neniigo de ĉiuj niaj valoroj, kaj tio estas malbona morto. » — Jean Baudrillard, La agonio de povo [2010]

	« Se rememori teorion de katastrofoj, mi dirus ke la okcidenta sistemo eniras fazon de entropio, ĝia energio elĉerpiĝas. » — Jean Baudrillard, “La melankolia Nietzsche” [2002]

Aleksander Herzen

« Eŭropa vivo, kristana kaj aristokratia, formis nian civilizacion, niajn nociojn, nian ĉiutagan vivon; ĝi bezonas kristanan kaj aristokratian medion. Tiu ĉi medio povis evolui laŭe al spirito de la tempo, laŭe al eduknivelo, konservante sian esencon en la katolika Romo, en la profana Parizo, en la filozofiema Germanio; sed ne eblas iri plu sen transiri la limon. En diversaj partoj de Eŭropo homoj povas esti iom pli liberaj, iom pli egalaj, sed nenie ili povas esti liberaj kaj egalaj — ĝis ekzistas tiu ĉi civila formo, ĝis ekzistas tiu ĉi civilizacio. Tion sciis ĉiuj saĝaj konservativuloj kaj pro tio ili subtenis per ĉiuj fortoj la malnovan ordon. »   « Европейская жизнь, христианская и аристократическая, образовала нашу цивилизацию, наши понятия, наш быт; ей необходима христианская и аристократическая среда. Среда эта могла развиваться сообразно с духом времени, с степенью образования, сохраняя свою сущность в католическом Риме, в кощунствующем Париже, в философствующей Германии; но далее идти нельзя, не переступая границу. В разных частях Европы люди могут быть посвободнее, поровнее, нигде не могут они быть свободны и равны — пока существует эта гражданская форма, пока существует эта цивилизация. Это знали все умные консерваторы и оттого поддерживали всеми силами старое устройство. » — Aleksander Herzen, De sur alia bordo [la 1-an de oktobro 1848]

« Jen kial, kara amiko, mi meze de morna, animŝira rekviemo, meze de malluma nokto, kiu falas sur la lacan, malsanan Okcidenton, — forturniĝas de antaŭmorta ĝemo de granda batalanto, kiun mi estimas, sed al kiu ne eblas hlepi, kaj kun espero rigardas al nia gepatra Oriento, interne ĝojante ke mi estas ruso. »   « Вот почему, любезный друг, я середь мрачного, раздирающего душу реквиема, середь темной ночи, которая падает на усталый, больной Запад, — отворачиваюсь от предсмертного стона великого бойца, которого уважаю, но которому помочь нельзя, и с упованьем смотрю на наш родной Восток, внутри радуясь, что я русский. » — Aleksander Herzen, Pliaj variaĵoj pri malnova temo (Letero al ...) [la 3-an de februaro 1857]

« Dum la okcidenta mondo en suferoj kaj laboro konstruadis el sia realo siajn teoriojn kaj strebis poste el la teorioj elkonduki sian realon — ĝiaj veroj postvivis sian verecon. Ĝi ne deziras tion scii... ĉi tie estas limo kaj la aktuala Eŭropo prezentas al ni mirindan vidaĵon de politika kaj scienca konservativismo, kunigitaj ne surbaze de reciproka fido, sed surbaze de io neanta ilian aŭtoritaton. »   « Пока западный мир в мучениях и труде строил из своей действительности свои теории и стремился потом из теорий вывести свою действительность — истины его пережили свою истинность. Он не хочет этого знать... тут предел, и настоящая Европа представляет нам удивительное зрелище политического и научного консерватизма, соединенных не на взаимном доверии, а на страхе чего-то отрицающего их авторитет. » — Aleksander Herzen, Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859]

« Malnova civilizacio elĉerpis siajn rimedojn, ĝi iĝas ĉiam pli kaj pli libreca; kapablo rekte, sen skribaj dokumentoj, trakti la aferon — perdiĝas; tro lerninta homo malpli observas ol rememoras; kutimo ĉion ekkoni el libroj faras lin pli kapabla legi kaj malpli kapabla rigardi. Scienca aŭtoritato, grizhariĝante, perdas toleremon, iĝas deviga kaj traktas neadon kiel ofendon kaj herezon. »   « Старая цивилизация истощила свои средства, она становится все больше и больше книжной; способность прямо, без письменных документов, относиться к предмету — теряется; заучившийся человек меньше наблюдает, чем вспоминает; привычка все узнавать из книг делает его больше способным для чтения и меньше способным для смотрения. Ученый авторитет, седея, теряет терпимость, становится обязательным и принимает отрицание за обиду и крамолу. » — Aleksander Herzen, Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859]

« Okcidenta mondo, kaj tio estas tute nature, konsideris kaj plu konsideras sian sciencon absoluta, sian vojon — la sola kondukanta al saviĝo. Sed ĉar ĝia magneta montrilo forte flankiĝis de la rekta direkto dum longa historia navigado, ĝi finfine trafis rokon kaj, timante sinki, surgrundiĝis. Nun ĉiuj penoj, la tuta laboro, estas uzataj por al senmova restado sur la malprofundejo doni aspekton de progresa moviĝado. »   « Западный мир, и это совершенно естественно, считал и считает свою науку абсолютной, свой путь — единым ведущим к спасению. Но так как магнитная стрелка его сильно отклонилась от прямого направления в продолжении долгого исторического плавания, то он наконец хватился об утес и, боясь потонуть, бросился на мель. Теперь все усилия, весь труд употребляются, чтоб неподвижному сидению на мели придать вид прогрессивного движения. » — Aleksander Herzen, Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859]

« Rimedoj ŝanĝi opinion de la homo, teorie konvinkita, tute ne ekzistas, tio estas kompleta superstiĉo. Logiko ne havas tioman povon super kutima pensmaniero, super ĝiaj tradiciaj vojoj. Ĝenerale konvinki eblas nur tiun, kiu havas neniun opinion aŭ sentas ke la opinio estas malstabila. Sed la okcidenta intelekto, tute inverse, estas konvinkita je senerareco de sia metodo kaj je la vero de siaj veroj. »   « Средств переубедить человека, теоретически убежденного, никаких нет, это совершеннейший предрассудок. Логика не имеет такой силы над привычным складом ума, над застарелыми приемами его. Убедить вообще можно только того, кто или никакого мнения не имеет, или чувствует, что мнение шатко. А западный ум, совсем напротив, убежден в непогрешительности своей методы и в истине своих истин. » — Aleksander Herzen, Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859]

« Okcidento portas en si embrion, sed ĝi deziras daŭrigi sian antaŭan vivon kaj faras ĉion por fari abortigon. Kiu el ili postvivos — ĉu la patrino, ĉu la bebo, aŭ ili interpaciĝos — tion ni ne scias. Sed ke la patrino reprezentas plejparte rememorojn dum la embrio pli da esperoj — pri tio mankas duboj. »   « Запад носит в себе зародыш, но желает продолжать свою прежнюю жизнь и делает все, чтоб произвести абортив. Кто из них останется жив — мать ли, ребенок ли, или как они примирятся — этого мы знаем. Но что мать представляет больше воспоминаний, а зародыш больше надежд — в этом нет сомнения. » — Aleksander Herzen, Rusaj germanoj kaj germanaj rusoj [1859]

« Okcidenta vivo, ekstreme kapabla al ĉiuj evoluoj kaj plibonigoj, ne tuŝantaj unuan nivelon de ĝia socia ordo, iĝas tre konservativisma se la afero koncernas linion de la fundamento. »   « Западная жизнь, чрезвычайно способная ко всем развитиям и улучшениям, не касающимся первого плана ее общественного устройства, оказывается упорно консервативной, как дело доходит до линии фундамента. » — Aleksander Herzen, Leteroj al malamiko [1864-1865]

« Parizo en unu jaro sobrigis min — sed tio estis la jaro 1848. Je la nomo de la samaj principoj, je kies nomo mi diskutis kun slavemuloj por la Okcidento, mi komencis diskuti kun ĝi mem. »   « Париж в один год отрезвил меня, — зато этот год был 1848. Во имя тех же начал, во имя которых я спорил со славянофилами за Запад, я стал спорить с ним самим. » — Aleksander Herzen, Leteroj al malamiko [1864-1865]

Viktor Frankl

	« Ĉar la “okcidenta homaro foriris de pastro al kuracisto, de animzorganto al animkuracanto”, kiel diris Gebsattel, psikoterapio ekhavis vic-reĝan rolon. » — Viktor Frankl, La doktoro kaj la animo [1946]

	« [...] priskribita de Gebsattel “foriro de la okcidenta homaro de animprizorganto al neŭrokliniko” estas nediskutebla fakto, de kiu nek pastro sin kaŝos, nek psikoterapeŭto aŭ neŭropatologo ĝin rifuzos. » — Viktor Frankl, La doktoro kaj la animo [1946]

Eric Hoffer

« Petro la Granda ne cedis al plejparto de la plej sukcesaj revoluciaj kaj naciaj gvidantoj je celkonscio, je potenco kaj senkompato. Sed en sia ĉefa celo — transformi Rusion je la okcidenta ŝtato — li fiaskis. Kaŭzo de lia fiasko estis en tio, ke li ne fajrigis animojn de la rusaj amasoj per aktiva entuziasmo. Li ne konsideris tion necesa aŭ ne sciis, kiel fari sian celon la “sankta afero”. Ne mirindas ke la revoluciuloj-bolŝevistoj, likvidinte la lastan caron Romanovon, tuj eksentis iun parencecon al Petro, kvankam li estis la caro. Lia celo iĝis ilia celo, kaj ili esperas sukcesi tie, kie li fiaskis. » — Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

« Nemalfacilas kompreni kial Usono kaj Anglio (aŭ alia okcidenta demokratio) ne povis ludi senperan kaj gvidan rolon en vekiĝo de la aziaj landoj de postresteco kaj inercio: la demokratioj aŭ malinklinas aŭ malkapablas fajrigi spiriton de renaskiĝo en milionoj da azianoj. Helpo de la okcidentoj demokratioj al la vekiĝo de la Oriento estis malrekta kaj certe senintenca. Ili fajrigis en la Oriento entuziasmon de indigno kontraŭ la Okcidento. Tiu kontraŭokcidenta pasio nun vekas la Orienton de dormo dum jarcentoj. » — Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

	« En la industriigita okcidenta mondo la familio malfortiĝis grandparte sub influo de ekonomiaj faktoroj. » — Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

	« Malkontento, aperinta en postrestintaj landoj dum kontaktoj kun la okcidenta civilizacio estas ĉefe ne indigno kontraŭ eksterlanda ekspluato. Tio estas pli verŝajne sekvo de malfortiĝo aŭ detruo de tribaj ligoj kaj de komunuma vivo. » — Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

	« Naciismaj movadoj en koloniigitaj landoj parte estas esprimo de strebo al grupa ekzistado kaj fuĝo de la okcidenta individuismo. » — Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

	« Por la Okcidento verŝajne estus tre bone, se kreado de la ekstremaj socialaj eksperimentoj estus komplete taskigita al etaj ŝtatoj kun homogena kultura loĝantaro. » — Eric Hoffer, La vera kredanto [1951]

Samuel P. Huntington

Pliaj citaĵoj ĉe Kontraŭstaro inter Civilizacioj.

	« Unueco de ne-Okcidento kaj dikotomeco “Oriento – Okcidento” estas mitoj kreitaj de la Okcidento. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« Anstataŭ esprimo “Oriento kaj Okcidento” pli konvenas uzi “Okcidento kaj la aliaj”, kio almenaŭ supozigas ekzistadon de pluraj ne-Okcidentoj. La mondo estas tro malsimpla por ke oni povu en plejparto de la kazoj simple dividi ĝin ekonomie je la Nordo kaj Sudo kaj kulture — je la Oriento kaj Okcidento. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Do la Okcidento inkluzivas Eŭropon, Nordamerikon kaj ankaŭ landojn enloĝatajn de enmigrintoj el Eŭropo, do Aŭstralion kaj Nov-Zelandon. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Okcidento estas la sola civilizacio, kiu difinas sin laŭ kompasdirekto, ne laŭ nomo de iu popolo, religio aŭ geografia regiono. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« Okcidento konkeris la mondon ne pro supereco de siaj ideoj, valoroj aŭ religio (al kiu estis konvertita nur malgranda kvanto de reprezentantoj de aliaj civilizacioj), sed ĉefe per supereco je aplikado de organizita perforto. Loĝantoj de la Okcidento ofte forgesas tiun ĉi fakton; loĝantoj de ne-Okcidento neniam forgesos tion. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Fine de la 20-a jarcento la Okcidento transiris de la fazo de militanta ŝtato kiel etapo de civiliza evoluo al la fazo de universala ŝtato. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Neniu alia civilizacio naskis sufiĉe gravan politikan ideologion. Okcidento siavice neniam naskis ĉefan religion. Ĉiuj ĉefaj religioj naskiĝis en ne-okcidentaj civilizacioj kaj plejparte pli frue ol la okcidenta civilizacio. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Dum la mondo foriras de la dominado de la Okcidento, foriras ideologioj kiuj simbolis la malfruan okcidentan civilizacion, kaj ilian lokon okupas religiaj kaj aliaj formoj de kultura identeco. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Ne-Okcidentoj konsideras okcidenta tion, kion la Okcidento konsideras universala. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« La okcidenta civilizacio ekformiĝis en la 8-a — 9-a jarcentoj kaj akiris specifajn trajtojn en sekvaj jarcentoj. Okcidento estis la Okcidento longe antaŭ ol ĝi iĝis moderna. Centraj karakterizoj de la Okcidento, kiuj diferencigas ĝin de la aliaj civilizacioj, aperis antaŭ ĝia moderniĝo. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Okcidenta kristanismo, unue katolikismo, kaj poste katolikismo kaj luteranismo, estas sendube la plej grava historia specifaĵo de la okcidenta civilizacio. Dum plejparto de la unua jarmilo tio, kio nun estas konata kiel la okcidenta civilizacio, nomiĝis okcidenta kristanismo. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Okcidento diferenciĝas de plejparto de la aliaj civilizacioj per sia plurlingveco. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« Okcidento estas la sola civilizacio, kiu havas gravajn interesojn en ĉiuj aliaj civilizacioj aŭ regionoj, kaj ankaŭ havas eblecon influi la politikon, ekonomion kaj sekurecon de ĉiuj aliaj civilizacioj aŭ regionoj. Socioj el la aliaj civilizacioj kutime bezonas helpon de la Okcidento por atingi siajn celojn aŭ defendi siajn interesojn. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Por leviĝo de la okcidenta povego necesis 400 jaroj. La falo povus daŭri same longe. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Falo de la Okcidento ankoraŭ troviĝas en la unua, malrapida fazo, sed en iu momento ĝi povos draste akceli. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Malsame ol multaj aliaj civilizacioj, la Okcidento havas du centrojn de la potenco. Falo komenciĝinta en 1900, kiun atestis Hedley Bull, estis fakte la falo de la eŭropa komponanto de la okcidenta civilizacio… Tamen en 1940 komenciĝis la usona fazo de la okcidenta dominado… » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Kiam teritoria ekspansio de la Okcidento atingis sian apogeon en 1920, ĝi rekte regis teritorion je ĉirkaŭ 25,5 milionoj da kvadrataj mejloj — preskaŭ duonon de la tera surfaco. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« En 1900 loĝantoj de la Okcidento konsistigis ĉirkaŭ 30% de la suma loĝantaro de la mondo kaj okcidentaj registaroj regis preskaŭ 45% de la loĝantaro (en 1920 tiu cifero kreskis ĝis 48%). En 1993 okcidentaj registaroj regis, escepte de etaj restaĵoj de la imperio kiel Honkongo, nur loĝantojn de la Okcidento. Loĝantaro de la Okcidento konsistigis iom pli ol 13% de la homaro kaj komence de la sekva jarcento ĝia parto devos reduktiĝi ĝis 11%, kaj poste ĝis 10% en 2025. Laŭ suma nombro de loĝantaro la Okcidento okupis en 1993 la kvaran lokon post la sina, islama kaj hinda civilizacioj. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« …industriigo de la Okcidento sekvigis malindustriigon de la alia mondo. En 1913 produktado de varoj de prilabora industrio de neokcidentaj landoj estis egala al proksimume du trionoj de tiu indico en 1800. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« En 1980 parto de la Okcidento en fabrikado de produktoj de prilabora industrio estis 57,8% de tiu tutmonda kaj estis proksimume egala al la indico, atingita antaŭ 120 jaroj, en la 1860-aj. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Samtempe kun malkresko de la okcidenta povo malkreskas ankaŭ kapablo de la Okcidento trudi okcidentajn imagojn pri homaj rajtoj, liberalismo kaj demokratio al la aliaj civilizacioj, kaj ankaŭ malkreskas allogeco de tiuj ĉi valoroj por la aliaj civilizacioj. Ĝi jam malkreskis. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« Historie la Okcidento havis kutime kelkajn akso-landojn; nun ĝi havas du aksojn: Usono kaj franca-germana akso en Eŭropo, plus drivanta inter ili aldona povocentro forme de Britio. Islamo, Latinameriko kaj Afriko ne havas akso-landojn. Parte tio klarigeblas per imperiismo de la okcidentaj potencoj, kiuj estis kundividantaj Afrikon, Proksiman Orienton kaj en antaŭaj jarcentoj malpli grandskale ankaŭ Latinamerikon. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« …la ĉefa problemo en rilatoj inter la Okcidento kaj la aliaj iĝis malkongruo inter streboj de la Okcidento — speciale de Usono — trudi universalan okcidentan kulturon kaj ĉiam malkreskanta kapablo fari tion. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Kio por la Okcidento estas universalismo, por la restaj estas imperiismo. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« Okcidento provas kaj plu provos konservi sian altan pozicion kaj defendi siajn interesojn, nomante ilin interesoj de la “monda komunumo”. Tiu esprimo iĝis eŭfemismo (anstataŭiginte “liberan mondon”) kaj celas krei iluzion de laŭleĝeco en okuloj de la tuta mondo por la agoj spegulantaj interesojn de Usono kaj aliaj okcidentaj potencoj. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Helpe de la Internacia Mona Fonduso kaj aliaj ekonomiaj institucioj, la Okcidento subtenas siajn ekonomiajn interesojn kaj devigas la aliajn landojn realigi tiun ekonomian politikon, kiun ĝi konsideras akceptebla. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

« Homoj de ne-Okcidento ankaŭ ne perdas eblecon montri al malkongruo inter la principoj kaj agoj de la Okcidento. Hipokriteco, duoblaj normoj, ŝatata esprimo “jes, sed…” — jen la prezo de pretendoj pri universalismo. Jes, ni subtenas demokration, sed nur se ĝi ne venigas al potenco islaman fundamentismon; jes, principo de nedisvastigo [de nukleaj armiloj] devas koncerni Iranon kaj Irakon, sed ne Israelon; jes, libera komerco estas eliksiro de ekonomia kresko, sed nur ne en agrikulturo; jes, homaj rajtoj estas problemo en Ĉinio, sed ne en Sauda Arabio; jes, necesas urĝe rebati agreson kontraŭ la naftoriĉa Kuvajto, sed ne atakon kontraŭ la sennaftaj bosnianoj. Duoblaj normoj en praktiko estas neevitebla prezo de universalaj normaj principoj. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Okcidento nun evidente eliras el fazo de konflikto. Okcidenta civilizacio iĝas zono de sekureco; militoj ene de la Okcidento, sen kalkuli foje okazantajn Moruajn militojn, estas fakte neimageblaj. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Okcidento transformiĝis je matura socio kaj ĝi eniras la epokon, kiun estontaj generacioj, laŭe al ripetanta skemo de evoluo de civilizacioj, estos rememorantaj kiel “oran epokon”, kiel periodon de paco… » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Se Usono malokcidentiĝos, la Okcidento ŝrumpos ĝis Eŭropo kaj kelkaj transoceanaj landoj malmulte enloĝataj de eŭropaj koloniistoj. Sen Usono la Okcidento transformiĝos je tre eta, malaperanta parto de la monda loĝantaro sur la eta kaj malgrava duoninsulo ĉe finaĵo de la grandega Eŭrazia kontinento. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« Okcidenta universalismo estas danĝera por la mondo, ĉar ĝi povas sekvigi grandan intercivilizan militon inter la akso-ŝtatoj kaj ĝi estas danĝera por la Okcidento, ĉar ĝi povas sekvigi malvenkon de la Okcidento. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

	« …okcidenta civilizacio estas valora ne pro tio ke ĝi estas universala, sed pro tio ke ĝi estas unika. » — Samuel P. Huntington, La kontraŭstaro inter civilizacioj kaj la rearanĝo de mondordo [1996]

Henry Kissinger

	« Nova ŝtata sekretario de Dwight D. Eisenhower, John Foster Dulles traktis konflikton Oriento – Okcidento kiel moralan problemon kaj strebis eviti intertraktojn pri preskaŭ ĉiuj aferoj ĝis okazos radikala transformiĝo de la sovetia sistemo… » — Henry Kissinger, Diplomatio [1994]

	« [pri parolado de Bill Clinton en januaro 1994] Klarigante kial Usono ne bonvenigas akcepton de Pollando, Hungario, Ĉeĥio kaj Slovakio al NATO, li asertis ke la Nordatlantika alianco ne povas “fari novan dividlinion inter la Oriento kaj la Okcidento, kiu per si mem iĝos antaŭsigno de novaj konfrontiĝoj”. » — Henry Kissinger, Diplomatio [1994]

Marshall McLuhan

	« …ni konfuzis racion kaj skribon, kaj raciismon — kun unusola teknologio. Do al la laika Okcidento en la elektra epoko ŝajnas ke homo iĝas neracia. » — Marshall McLuhan, Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964]

« Skribo kreas oble pli simplajn tipojn de homoj kompare al tiuj, kiuj evoluas en komplika araneaĵo de kutimaj tribaj kaj parolaj socioj. Ĉar fragmentita homo kreas homogenan okcidentan mondon, dum parolaj socioj konsistas el homoj diferenciĝintaj, sed diferenciĝintaj ne danke al specialistaj scipovoj aŭ videblaj signoj, sed danke al unikaj emociaj miksiĝoj. Interna mondo de parola homo estas interplektiĝo de komplikaj emocioj kaj sentoj, kiujn praktikema homo de la Okcidento delonge ene de si detruis aŭ subpremis por pliaj efikeco kaj praktikeco. » — Marshall McLuhan, Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964]

	« La fonetika kulturo ja donas al la homoj rimedojn de subpremado de iliaj sentoj kaj emocioj ĉe ekpartopreno en agado. Agi sen reagi al io ajn kaj sen engaĝiĝi — tio estas specifa atingo de la okcidenta skriba homo. » — Marshall McLuhan, Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964]

	« En teatro, balo, futbala matĉo, preĝejo ĉiu individuo ĝuas ĉeeston de ĉiuj aliaj. Ĝuo pro ĉeestado en amasoj konsistas en tiu ĝojo pro kresko de nombro, kies ekziston oni jam delonge supozis ĉe legopovaj membroj de la okcidenta socio. » — Marshall McLuhan, Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964]

	« Naciismo estis nekonata al la okcidenta mondo ĝis la Renesanco, kiam Gutenberg ebligis ekvidi la gepatran lingvon en unuforma vesto. » — Marshall McLuhan, Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964]

	« Neskribaj kaj nevidaj kulturoj interesiĝas ĉefe pri internaj ol pri eksteraj kaŭzoj. Pro tio la skriba Okcidento vidas la tutan restan mondon kiel ĉenitan per dense plektita araneaĵo de superstiĉoj. » — Marshall McLuhan, Komprenante amaskomunikilojn: la interna larĝigo de homo [1964]

Carl Gustav Jung

« La okcidenta homo, kompreninte agreseman volon je povo de la Oriento, konsideras sin devigita apliki eksterordinarajn defendorimedojn, samtempe prezentante ilin fiere kiel propran virton kaj bonajn intencojn. Li ne kapablas kompreni, ke temas pri liaj propraj malvirtoj, lerte kovritaj per fajnaj diplomatiaj trukoj kaj rimedoj, la malvirtoj, pri kiuj malkaŝe akuzas lin la komunisma mondo. Tio kion travivis la Okcidento nerimarkite kaj kun facila hontosento (diplomatia mensogo, sistema trompado, kaŝitaj minacoj), malferme kaj plene venis de la Oriento kaj ligis lin per neŭrozaj nodoj. Tio estas vizaĝo de ĝia propra malica ombro, ridaĉanta al la okcidenta homo de alia flanko de la fera kurteno. » — Carl Gustav Jung, Arketipo kaj simbolo

« ...la okcidenta civilizacio troviĝas sub la povo de la sama mitologio. Senkonscie ni domaĝas la samajn superstiĉojn, karesas la samajn esperojn kaj atendojn. Ni same kredas je la bonstata ŝtato, je la universala paco, je egaleco de la homoj, je la neŝanceleblaj homaj rajtoj, je la justeco, je la vero kaj (ne diru tion tro laŭte) je la Dia Reĝlando sur la tero. » — Carl Gustav Jung, Arketipo kaj simbolo

	« ...ĉiuj okcidentaj demokratioj havas oble pli da ŝancoj dum ili teniĝas for de la militoj, kiuj ĉiam tentis ilin per ebleco ekkredi je eksteraj malamikoj kaj je la neceso de interna paco. » — Carl Gustav Jung, Lukto kontraŭ la ombro

Carrol Quigley

	« Okcidenta civilizacio ne ekzistis ĉirkaŭ 500 jaroj k.e; ĝi ekzistis en plena disfloro ĉirkaŭ 1500 k.e. kaj estonte ĝi certe ĉesos ekzisti antaŭ 2500 k.e. » — Carroll Quigley, The Evolution of Civilizations: An Introdution to Historical Analysis [1979]

	« Meze de la 1990-aj ĉe la Okcidento estis rimarkeblaj pluraj karakteraj trajtoj, propraj al matura civilizacio ĉe la sojlo de putrado. » — Carroll Quigley, The Evolution of Civilizations: An Introdution to Historical Analysis [1979]

Aliaj aŭtoroj

« Trafas la okulojn strebo al formiĝo de gigantaj duoblaj amasoj, nomantaj sin laŭ la mondopartoj — la Oriento kaj la Okcidento. Ili ĉion ensorbas en sin kaj kio estas ne ensorbita de ili, tio estas eta kaj senpova. Stulta kontraŭstaro de tiuj ĉi duoblaj amasoj, ilia armiteco ĝis dentoj kaj baldaŭ eĉ ĝis la Luno, vekis en la mondo apokalipsan timon: la milito inter ili povas neniigi la homaron. Tamen okazis, ke tendenco de la multigado tiom fortiĝis, ke la milito subiĝis al ĝi — ĝi estas nura ĝena obstaklo. La milito kiel rimedo de la rapida multigado elĉerpis sin per eksplodo de la arkaiko en Germanio en la tempo de nacional-socialismo kaj, nun povas esti certaj, malaperis por ĉiam. Ĉiu lando nun montras emon gardi sian produktadon pli atente ol siajn civitanojn. » — Elias Canetti, Amaso kaj potenco [1960]

« Kio okazus al la okcidenta mondo se Rusio ne haltigus kaj nek absorbus la mongolan invadon? Dum pli ol du jarcentoj da humiligado kaj mallibero ĝi estis forstrekita el la historio, dum en la Okcidento popoloj ĝuis luksaĵon de internaj kvereloj. Se ĝi povus evolui senobstakle, ĝi iĝus la ŝtatego de la unua rango jam komence de la Nova Epoko; en la 16-a aŭ la 17-a jarcentoj ĝi povus iĝi tio, kio ĝi iĝis nun. Sed kio pri la Okcidento? Eble ĝi hodiaŭ estus ortodoksa kaj en Romo anstataŭ la Sankta Seĝo sidus la Sankta Sinodo. » — Emil Cioran, Historio kaj utopio [1960]

	« Nun por la eŭropanoj venas tempo, kiam Eŭropo povas iĝi la nacia ideo. Kaj estus oble malpli utopie kredi je tio hodiaŭ ol aŭguri en la 11-a jarcento la unuecan Hispanion. Ju pli fervore la nacia ŝtato de la Okcidento gardas sian veran esencon, des pli senevite ĝi liberigos ĝin en la unueca kaj grandega ŝtato kontinenta. » — José Ortega y Gasset, La ribelo de la amasoj (1930)

	« Kiel montris Max Weber, la bazo de la nuntempa kapitalisma evoluo de la okcidenta mondo iĝis urba meza klaso. » — Erich Fromm, Fuĝo for de libereco [1941]

« Uzado de la terminoj “Oriento” kaj “Okcidento” por marki geografiajn areojn estas misgvida kaj etnocentra. “Nordo” kaj “Sudo” havas komune akceptitajn elirpunktojn — en polusoj. Al la nocioj “Oriento” kaj “Okcidento” tiaj bazaj punktoj mankas. La demando konsistas en jeno: oriento kaj okcidento de kio? Ĉio dependas de tio, kie vi staras. Evidente “Okcidento” kaj “Oriento” origine rilatis al okcidenta kaj orienta partoj de Eŭrazio. De vidpunkto de usonano tamen Foran Orienton necesas nomi Fora Okcidento. Plejparton de la ĉina historio Okcidento signifis Hindion dum en Japanio “okcidento” kutime signifas Ĉinion. » — William E. Naff, Reflections on the Question of ‘East and West’ from the Point of View of Japan // Comparative Civilizations Rewiew [1986]

Vidu ankaŭ

• Oriento
• Okcidentiĝo