Ahmad Shamlou

El Vikicitaro
Jump to navigation Jump to search

Ahmad Shamlou (1925-2000) estis elstara irana poeto, verkisto, ĵurnalisto, esploristo, kaj tradukisto.


  • Mi kredas, ke poemo estas la plej klara dokumento, laŭ kiu oni povas eltrovi la sociajn perceptaĵojn de poeto.
  • Nia historio montras, ke tiu ĉi amaso (irananoj) ne posedas historian memoron.
  • Mi estas parenco de ĉiu homo, kiu ne kaŝas ponardon en sia maniko.
  • Tuj post vidi pordon, oni nepre ekpensos pri muroj; ĉu ankaŭ post vidi muron, egale, oni ekpensos pri pordo?
  • Mi preferas, ke la poezio estu trumpeto, ol lulkanto.
  • Larmoj sekreto estas; Rideto sekreto estas; Amo mistero estas; Miaj larmoj tiu nokte estis la ridetoj de mia amo. [1]
  • Mi ne estas historio kiun vi povas diri; Mi ne estas kanto, kiun vi povas kanti; Mi ne estas voĉo, kiun vi povas aŭdi; aŭ io, kion vi povas lerni. Mi estas la komuna suferado; Min kriu. [2]

Referencoj[redakti]