Juliusz de Leliwa-Słowacki (esperantigite Juliuŝ de Leliva-Slovacki; naskiĝis la 4-an de septembro 1809 en Krzemieniec, Ternopila provinco - mortis la 3-an de aprilo 1849 en Parizo) estis pola poeto de romantikismo, dramisto kaj epistolisto armendevena.
«Mi petegas vivantajn ne perdi esperon Kaj alte porti helan torĉon de klerigo! Laŭvice, eĉ de propra viv' fari oferon, Se ilin sankta devo vokos, ne instigo!»
«Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei I przed narodem niosą oświaty kaganiec; A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei, Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec! (pol.)[1]»
—Mia testamento
«Kvankam maron, ĉielon Vi kovras per oro, Mi malĝojas, Sinjoro!»
«Choć mi tak niebo ty złocisz i morze, Smutno mi, Boże! (pol.)[2]»
Biografio en Vikipedio
Plurmedioj en Komunejo
Mazepa (1912)