Fjodor Rostopĉin (ruse: Фёдор Ростопчин; naskiĝis la 12-an (23-an) de marto 1763 en Orjola gubernio, la Rusia imperio — mortis la 18-an (30-an) de januaro 1826 en Moskvo, la Rusia imperio) estis la rusia nobelo, politikisto, generalo, urbestro de Moskvo.
« [pri la Decembrista ribelo] Ĉe ni ĉio okazas inverse — en 1789 franca roture [plebaro] deziris egaliĝi al nobelaro kaj luktis pro tio, tion mi komprenas. Sed ĉe ni nobeloj eliris surplacen por perdi siajn privilegiojn, — ĉi tie mankas la senco! »
« У нас все делает наизнанку — в 1789 году французская roture [чернь] хотела стать вровень с дворянством и боролась из-за этого, это я понимаю. А у нас дворяне вышли на площадь, чтоб потерять свои привилегии, — тут смысла нет! »
— Fjodor Rostopĉin, post ekscii pri la insurekcio de decembristoj [decembro 1825]
«Moskvo estis tiutempe en terura kaj ekstreme minaca situacio: alta klaso, komprenante ke la ĉefurbo estos lasita de ni, kaj vidante ke el la ŝtataj institucioj ĉio estas pakata kaj forportata, aplikis laŭeble siajn rimedojn kaj anticipe estis forveturanta el la urbo; malalta klaso ja fidis al ĉiutagaj presitaj afiŝoj de la ĉefkomandanto de la ĉefurbo grafo Rostopĉin, kiu estis detenanta la popolon en la ĉefurbo, kuraĝiganta ĝin kvazaŭ je atendo de la batalo apud Moskvo, en kiu la popolo devis aktive partopreni kaj tiucele sin armi. Ĉiuj ĉi kontraŭdiraj ordonoj kaŭzis diversajn onidirojn, ĥaoson, tumultojn, multajn ili desperigis, aliajn furiozigis; la popolo ĝenerale estis suspektema kaj kolerega, kio manifestiĝis je [la kazo] de la tute senkulpa filo de negocisto Vereŝĉagin, kiun la ruza Rostopĉin akuzis pri perfido, fordonis al la popolo, kaj la popolo tuj disŝiris lin je pecoj. Tion ĉi faris Rostopĉin por ke dum la ĥaoso, kaŭzita de tiu ĉi barbara ago, li mem fuĝu de la popolo kaj kaŝe forveturu el la urbo. Li estis agema, fiera, inteligenta, ruza kaj sen ĉiu ajn kompato oferis la aliajn por si, trompante ĉiujn por atingi siajn celojn. »
« Москва была в это время в страшном и отчаянно грозном положении: высший класс, постигая, что столица будет оставлена нами, и видя, что из присутственных и казенных мест все укладывается и вывозится, принял по возможности свои меры и заблаговременно уезжал из города; низший же класс доверял ежедневным печатным объявлениям главнокомандующего столицы гр. Ростопчина, который удерживал народ в городе, ободряя его в ожидании будто бы сражения под Москвою, в котором народ должен был принять живое участие и для того вооружиться. Все эти противоречивые распоряжения производили разные толки, беспорядки, волнения, многих ввергали в уныние, других же приводили в ярость; народ был вообще в подозревающем и гневном состоянии духа, что выразилось над совершенно невинным сыном купца Верещагина, которого хитрый Ростопчин обвинил в измене, предал народу, а народ тут же разорвал его на части. Это сделал Ростопчин, чтобы во время суматохи, произведенной этим варварским поступком, самому скрыться от народа и тайно уехать из города. Он был деятелен, горд, умен, хитер и без всякой жалости жертвовал другими для себя, обманывая всех для достижения своих целей. »
Biografio en Vikipedio
Plurmedioj en Komuneja kategorio
