« Se eblas nomi areon malgajiga, do tiu ĉi nomo certe konvenas al komenco de Tobolska gubernio. Marĉoj, holmetoj, magra betularo dekstre kaj maldekstre, fronte kaj malfrone, jen ĉio kion renkontas okuloj de vojaĝanto, sekvanta al Siberio de Rusio. La unua impreso, kaŭzata de Siberio al la homo nova, estas neesprimeble peza kaj malĝoja. Mi aŭdis kaj tute kredas, ke post eniro de arestantaj grupoj je Tobolska gubernio, adiaŭante Rusion ploregas ne nur virinoj, sed foje ankaŭ viroj. Same okazas al setlintoj, marŝantaj propravole. »
« Если можно назвать местность наводящею уныние, то это название вполне идет к началу Тобольской губернии. Болота, кочки, чахлый березник направо и налево, вперед и назад, вот все, что встречают глаза странника, следующего в Сибирь из России. Первое впечатление, производимое Сибирью на человека нового, невыразимо тяжело и грустно. Я слышал, и вполне верю, что при вступлении арестантских партий в пределы Тобольской губернии, прощаясь с Россиею, плачут навзрыд не только женщины, но даже иные мужчины. То же случается и с поселенцами, идущими по своей воле[1]. »
« [post Zavodoukovsko] Kelkajn verstojn post la stacio etendiĝas pina arbaro, la sola ĝis Obo, kiel mi vidis poste. Post holmoj, kiuj estis nur du aŭ tri, denove komenciĝis ebenaĵo, sed pli seka ol antaŭe. Ekaperis jen kaj jen grenkampoj apud la vojo — klara signo, ke oni veturas laŭ lando loĝita. »
« Несколько верст от станции тянется сосновый лес, единственный до самой Оби, в чем я убедился впоследствии. За холмами, которых было всего два-три, опять началась равнина, только посуше прежней. Стали попадаться хлебные поля около дороги — ясный признак, что едешь по стране населенной[2]. »
Tobolska gubernio en Vikipedio
Tobolska gubernio en Komuneja kategorio
