« [en Varsovio en 1912] Mi ne povas ne mencii strangan impreson, kiun kaŭzis al mi la tuta tiama supera administracio en Varsovio. Ĉie la superuloj estis germanoj. [..] Mi estis nomumita post foriro de Gerŝelman kaj estis stranga disonanco: Brusilov. Sed post mi ricevis tiun ĉi postenon barono Rausch von Traubenberg. Emo de Skalon al la germanoj estis mirinda. »
« Не могу не отметить странного впечатления, которое производила на меня тогда вся варшавская высшая администрация. Везде стояли во главе немцы. [...] Я был назначен по уходе Гершельмана и был каким-то резким диссонансом: Брусилов. Зато после меня получил это место барон Рауш фон Траубенберг. Любовь Скалона к немецким фамилиям
была поразительна[1]. »
« Evidente germano, ekstera kaj interna, estis ĉe ni ĉiopova, li estis okupanta la plej superajn ŝtatajn postenojn, estis persona gratissima ĉe la kortego. Krome en Peterburgo ekzistis povega rusa-germana partio, postulinta kontraŭ iu ajn prezo, koste de iuj ajn humiliĝoj, establi fortikan aliancon kun Germanio, kaj ĝi tiutempe estis demonstre malestimanta nin. »
« Очевидно, немец, внешний и внутренний, был у нас всесилен, он занимал самые высшие государственные посты, был persona gratissima при дворе. Кроме того, в Петербурге была могущественная русско-немецкая партия, требовавшая во что бы то ни стало, ценою каких бы то ни было унижений, крепкого союза с Германией, которая демонстративно в то время плевала на нас[2]. »
« Kvankam el la slavoj la rusoj plej malmulte malamas la germanojn, tamen la sento de natura abomeno, ekzistanta inter ili, ne povas malaperi. Je la bazo de tiu ĉi sento kuŝas malsameco de la karakteroj, manifestiĝanta en iu ajn malgravaĵo. »
« Хотя среди славян русские меньше всех ненавидят немцев, все же чувство естественного отвращения, существующее между ними, не может исчезнуть. В основе этого чувства лежит несходство характеров, проявляющееся в любой мелочи. »
— Aleksander Herzen, Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio [1851]
« "Ni ne ŝatas la rusojn" diris al mi foje en Rigo fama en Balta regionohomo, "sed en la tuta imperio ne ekzistas regatoj pli fidelaj al la imperiestra familio ol ni". La registaro scias pri tiu ĉi fideleco kaj ĝi inundas per germanojministeriojn kaj centrajn administraciojn. Tio estas nek favoro, nek maljusteco. Je germanaj oficiroj kaj ŝtatoficistoj la rusa registaro trovas ĝuste tion, kion ĝi bezonas: precizecon kaj senemociecon de la maŝino, silentemon de surdomutuloj, stoikismon de obeemo ĉe iu ajn cirkonstancoj, asiduecon ĉe laboro, ne konantan lacecon. Aldonu al tio ĉi certan honestecon (tre maloftan inter la rusoj) kaj ĝuste tiom da edukado, kiom postulas ilia ofico, sed tute malsufiĉe por kompreni ke tute ne estas merito esti senriproĉaj kaj nekorupteblaj iloj de despotismo; aldonu al tio ĉi kompletan indiferentecon al la sorto de tiuj kiujn ili regas, profundegan malestimon rilate la popolon, kompletan nescion de la nacia karaktero, kaj vi komprenos kial la popolo malamas la germanojn kaj kial la registaro tiom amas ilin. »
« «Мы не любим русских, — сказал мне как-то в Риге один известный в Прибалтийском крае человек, — но во всей империи нет более верных императорской фамилии поданных, чем мы». Правительству известно об этой преданности, и оно наводняет немцами министерства и центральные управления. Это и не благоволение, и не несправедливость. В немецких офицерах и чиновниках русское правительство находит именно то, что ему надобно: точность и бесстрастие машины, молчаливость глухонемых, стоицизм послушания при любых обстоятельствах, усидчивость в работе, не знающая усталости. Добавьте к этому известную честность (очень редкую среди русских) и как раз столько образования, сколько требует их должность, но совсем не достаточного для понимания того, что вовсе нет заслуги быть безукоризненными и неподкупными орудиями деспотизма; добавьте к этому полнейшей равнодушие к участи тех, которыми они управляют, глубочайшее презрение к народу, совершенное незнание национального характера, и вам станет понятно, почему народ ненавидит немцев и почему правительство так любит их. »
— Aleksander Herzen, Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio [1851]
« El ĉiuj registaraj germanoj — kompreneble — la rusaj germanoj estas la plej malbonaj. La germana germano en la registaro foje estas naiva, foje stulta, li foje indulgeme traktas la barbarojn, kiujn li devas homigi. La rusa germano estas limigite inteligenta kaj rigardas la popolon kun abomeno de hontanta parenco. Kaj tiu kaj alia sentas sian senfinan superecon rilate ĝin, kaj tiu kaj alia malestimas ĉion rusan, ili estas certaj ke kun nia frato eblas fari nenion sen bastono. Sed la germano ne ĉiam montras tion, kvankam ĉiam batas; dume la ruso kaj batas kaj fanfaronas. »
« Из всех правительственных немцев — само собою разумеется — русские немцы самые худшие. Немецкий немец в правительстве бывает наивен, бывает глуп, снисходит иногда к варварам, которых он должен очеловечить. Русский немец ограниченно умен и смотрит с отвращением стыдящегося родственника на народ. И тот и другой чувствуют свое бесконечное превосходство над ним, и тот и другой глубоко презирают все русское, уверены, что с нашим братом ничего без палки не сделаешь. Но немец не всегда показывает это, хотя и всегда бьет; а русский и бьет и хвастается. »
« [...] ili ĉiuj havas la samajn zoologiajn ecojn, tiel ke en la germano-ŝuisto estas multege da generala kaj en la germano-generalo estas multege da ŝuista; en ili ĉiuj estas io metia, ege akurata, korporacia, pedanta, ili ĉiuj ŝatas akiradon, sed ili deziras atingi monon per honesta maniero, do per avideco kaj penemo — tio donas al ili malmolan, malvarman, singardan kaj senemocian karakteron. »
« [...] все они имеют одинакие зоологические признаки, так что в немце-сапожнике бездна генеральского и в немце-генерале пропасть сапожнического; во всех них есть что-то ремесленническое, чрезвычайно аккуратное, цеховое, педантское, все они любят стяжание, но хотят достигнуть денег честным образом, то есть скупостью и усердием, — это дает им их черствый, холодный, осторожный и бесстрастный характер. »
« [en rusa armeo] Societo nia konsistis el sufiĉe bonaj homoj rusoj kaj germanoj kaj, kvankam ni ĉiuj havis bonajn rilatojn inter ni, tamen la germana partio iom post iom apartiĝis de la rusa tiel ke ambaŭ flankoj komencis kunveni aparte kaj labori en apartaj lokoj de grandaj desegnejoj; tamen ni ĉiuj kunvenis ankaŭ kune kaj ne ĉesis havi la plej bonajn kamaradajn rilatojn. Ĉi tie estiĝas demando: pro kio okazis tia dispartiĝo inter ni kaj pro kiu kialo ĝi rimarkeblas eĉ en pli granda dimensio ĉie ajn kaj ĝis nun inter la rusa kaj germana socioj? »
« Общество наше состояло из весьма порядочных людей русских и немцев и, хотя все мы были в дружеских между собою отношениях, тем не менее немецкая партия мало-помало отделилась от русской, так что обе стороны стали собираться отдельно каждая и работать в особых местах больших чертежных зал; однако же все мы сходились вместе и не переставали быть в лучших товарищеских расположениях. Здесь представляется вопрос: отчего происходило такое между нами разделение и по какой причине замечается оно еще в сильнейших размерах вообще повсюду и доныне между русским и немецким обществом? »
Rusiaj germanoj en Vikipedio
Rusiaj germanoj en Komuneja kategorio
