Saltu al enhavo

Aleksej Nikolajeviĉ Romanov

El Vikicitaro
Aleksej Nikolajeviĉ Romanov
Aliaj projektoj
Biografio en Vikipedio
Plurmedioj en Komuneja kategorio

Aleksej Nikolajeviĉ Romanov (naskiĝis la 30-an de julio (12-an de aŭgusto) 1904 – mortis la 17-an de julio 1918) estis la lasta rusia tronheredanto, filo de imperiestro Nikolao la 2-a.

Citaĵoj

[redakti]

Pri la aŭtoro

[redakti]

Vasilij Ŝulgin

[redakti]
Citaĵo
« [pri Grigorij Rasputin ] La afero estas ke la tronheredanto estas morte malsana... Eterna timo devigas la imperiestrinon sin ĵeti al tiu ĉi homo. Ŝi kredas ke la tronheredanto vivas nur danke al li... » « Дело в том, что наследник смертельно болен... Вечная боязнь заставляет императрицу бросаться к этому человеку. Она верит, что наследник только им живет...[1]»
— Vasilij Ŝulgin, Tagoj
Citaĵo
« [la 2-an de marto 1917] Sed kiu estis komplete certa je si mem kaj je kiu sola estis pli da "majesto" ol en ambaŭ liaj caraj gepatroj, tio estis knabeto — carido. En blanka ĉemizeto, kun blanka kalpako enmane, la infano estis eksterordinare bela. » « Но кто был совершено в себе уверен и в ком одном было больше "величественности", чем в его обоих царственных родителях, — это был маленький мальчик — цесаревич. В белой рубашечке, с белой папахой в руках, ребенок был необычайно красив[2]»
— Vasilij Ŝulgin, Tagoj
Citaĵo
« [dum abdiko de Nikolao la 2-a ] Abdiko favore al Miĥail Aleksandroviĉ malkongruas al la leĝo pri tronheredo. Sed ne eblas ne vidi ke tiu ĉi solvo havas ĉe la nunaj cirkonstancoj seriozajn avantaĝojn. Ĉar se surtroniĝos la neplenkreska Aleksej, necesos respondi tre malfacilan demandon: ĉu la gepatroj restos kun li aŭ ili devos disiĝi. Je la unua kazo, do se la gepatroj restos en Rusio, la abdiko estos, je la okuloj de tiuj kiujn ĝi interesas, kvazaŭ fiktiva... Speciale tio koncernas la imperiestrinon... Oni diros, ke ŝi same regas ĉe la filo kiel ĉe la edzo... Konsiderante nunan rilaton al ŝi, — tio kaŭzus la plej neeblajn malfacilaĵojn. Se disigi la neplenkreskan imperiestron kaj la gepatroj, do, sen paroli pri malfacileco de tiu ĉi afero, tio povus tre malbone influi lin. Sur la trono estos kreskanta la junulo, malamanta ĉion ĉirkaŭ si kiel prinozistojn, forprenintajn de li la patron kaj la patrinon... Konsiderante malsanecon de la infano tio senteblos speciale akre... » « Отречение в пользу Михаила Александровича не соответствует закону о престолонаследии. Но нельзя не видеть, что этот выход имеет при данных обстоятельствах серьезные удобства. Ибо если на престол взойдет малолетний Алексей, то придется решать очень трудный вопрос: останутся ли родители при нем или им придется разлучиться. В первом случае, т. е. если родители останутся в России, отречение будет в глазах тех, кого оно интересует, как бы фиктивным... В особенности это касается императрицы... Будут говорить, что она так же правит при сыне, как при муже... При том отношении, какое сейчас к ней, — это привело бы к самым невозможным затруднениям. Если же разлучить малолетнего государя с родителями, то, не говоря о трудности этого дела, это может очень вредно отразиться на нем. На троне будет подрастать юноша, ненавидящий все окружающее, как тюремщиков, отнявших у него отца и мать... При болезненности ребенка это будет чувствоваться особенно остро...[3]»
— Vasilij Ŝulgin, Tagoj

Vidu ankaŭ

[redakti]

Referencoj

[redakti]
  1. Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 146.
  2. Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 240.
  3. Шульгин В. В. Дни. 1920: Записки. М., 1989. С. 255.