Aleksandr Kerenskij (naskiĝis la 22-an de aprilo (4-an de majo) 1881, Simbirsko, la Rusia imperio – mortis la 11-an de junio 1970, Novjorko, Usono) estis rusia politikisto, ministro kaj estro de la Provizora Registaro de Rusio en 1917.
« Cetere dum vojaĝado de Kerenskij tra la Sudokcidenta Fronto oni lin preskaŭ ĉie akceptis varmege kaj multon promesis al li, sed kiam venis la tempo plenumi, do, unue okupinte tranĉeojn de malamiko, la trupoj poste arbitre sekvan tagon revenis, deklarinte ke ĉar la aneksojn kaj kontribuciojn postuli ne eblas kaj la milito ĝis la venka fino estas malpermesita, do ili revenas al siaj malnovaj pozicioj. Kaj poste, kiam la malamiko transiris al ofensivo, niaj armeoj sen rezisto forlasis siajn poziciojn kaj ekmarŝis malantaŭen. »
« Правда, при объезде Юго-Западного фронта Керенским его почти везде принимали горячо и многое ему обещали, но когда дошло до дела, то, взяв сначала окопы противника, войска затем самовольно на другой же день вернулись назад, объявив, что так как аннексий и контрибуций требовать нельзя и война до победного конца недопустима, то они и возвращаются на свои старые позиции. А затем, когда противник перешел в наступление, наши армии без сопротивления очистили свои позиции и пошли назад[1]. »
« [pri la Provizora Registaro de Rusio ] Mi vokus Kerenskij [...] Kiel ministron de justico, ekzemple... Nun tiu ĉi posteno havas neniun signifon, sed necesas forŝiri de la revolucio ĝiajn gvidantojn... Inter ili Kerenskij estas la sola... Oble pli utilas havi lin kun si ol kontraŭ si... »
« Я бы позвал Керенского. [...] В качестве министра юстиции, допустим... Сейчас пост этот не имеет никакого значения, но надо вырвать у революции ее главарей... Из них Керенский — все же единственный... Гораздо выгоднее иметь его с собой, чем против себя...[3]. »
« Sur revolucia marĉo, kutima al tiu ĉi afero, dancis unusola Kerenskij... Li kreskis ĉiuminute... La revolucia homa marĉo, inundinta nin, tamen havis iujn holmetojn... Tiuj ĉi "apogholmetoj", sur kiuj ne eblis stari, sed laŭ kiuj eblis kuri de unu al alia, estis la revoluciaj rilatoj, kiujn Kerenskij havis: tio estis homoj, parte interligitaj je iu organizo, parte ne interligitaj, sed agnoskintaj lian aŭtoritaton. Jen kial komence de la revolucio (krom liaj personaj kvalitoj de unuaranga aktoro) Kerenskij ludis tian rolon... Estis homoj, kiuj obeis lin... Sed ĉi tie necesas certa ĝustigo: mi volas diri, ke estis armitaj homoj kiuj obeis lin. Ĉar en la revolucia tempo la homoj estas nur tiuj, kiuj tenas enmane fusilon. La aliaj estas aĉaĵo, polvo laŭ kiu marŝas tiuj ĉi — la "fusiluloj". »
« На революционной трясине, привычный к этому делу, танцевал один Керенский... Он вырастал с каждой минутой... Революционное человеческое болото, залившее нас, все же имело какие-то кочки... Эти "кочки опоры", на которых нельзя было стоять, но по которым можно было перебегать — были те революционные связи, которые Керенский имел: это были люди, отчасти связанные в какую-то организацию, отчасти не связанные, но признавшие его авторитет. Вот почему на первых порах революции (помимо его личных качеств, как первоклассного актера) Керенский сыграл такую роль... Были люди, которые его слушались... Но тут требуется некоторое уточнение: я хочу сказать, были вооруженные люди которые его слушались. Ибо в революционное время люди только те, кто держит в руках винтовку. Остальные — это мразь, пыль, по которой ступают эти — "винтовочные"[4]. »
« Kerenskij haltis kontraŭ "eks-altrangulo" kun inspirita aspekto: — Ivan Grigorjeviĉ Ŝĉeglovitov, vi estas arestita! Potencaj, minacaj vortoj... "Vizaĝo lia estas terura". — Ivan Grigorjeviĉ Ŝĉeglovitov... via vivo estas ekster la danĝero... Sciu: la Ŝtata Dumao ne verŝas la sangon. Kia grandanimeco!.. "Li estas belega". Je tio manifestiĝis la tuta Kerenskij: aktoro ĝisosta, sed la homo kun sincera abomeno de la sango. »
« Керенский остановился против "бывшего сановника" с видом вдохновенным: — Иван Григорьевич Щегловитов — вы арестованы! Властные, грозные слова... "Лик его ужасен". — Иван Григорьевич Щегловитов... ваша жизнь в безопасности... Знайте: Государственная дума не проливает крови. Какое великодушие!.. "Он прекрасен" В этом сказался весь Керенский: актер до мозга костей, но человек с искренним отвращением к крови в крови[6]. »
.jpg)
Biografio en Vikipedio
Plurmedioj en Komunejo
