E. M. Forster

El Vikicitaro
Iri al: navigado, serĉi
  • Kredo, miaopinie, estas rigidiga procezo, tipo da mensa amelo kiun oni devus apliki plejeble malpli.
    • Faith, to my mind, is a stiffening process, a sort of mental starch which ought to be applied as sparingly as possible.
  • Kiel mi povas scii kion mi pensas ĝis mi vidos kion mi diros.
    • How can I know what I think till I see what I say?
  • Amo estas ĉiam donata kie ĝi estas nebezonata.
    • Love is always being given where it is not required.
  • Ŝati unu personon estas unu plia kialo por ŝati alian.
    • Liking one person is an extra reason for liking another.

Citaĵoj kun fontindiko[redakti]

  • Estas tiel malfacile - almenaŭ mi trovas tion malfacile - kompreni homojn kiuj diras la veron.
    • It is so difficult – at least, I find it difficult – to understand people who speak the truth. ("A Room with a View" 1908, Ch.1
  • Se mi devus elekti inter perfido de mia patrujo kaj perfido de mia amiko, mi esperas ke mi kuraĝus perfidi mian patrujon.
    • If I had to choose between betraying my country and betraying my friend, I hope I should have the guts to betray my country. (“What I Believe” 1938)
  • ...kiel ĉagrenita mi estas kun la socio pro tio ke ĝi malŝparis mian tempon per krimigi samseksemon. La artifikoj, la sinĝeno kiun oni estus povinta eviti. (Noto en lia taglibro je la aĝo de preskaŭ 85)
    • ...how annoyed I am with Society for wasting my time by making homosexuality criminal. The subterfuges,the self-consciousness that might have been avoided. (Note in his diary around the age of 85. Source "The gay and lesbian literary heritage" edited by Claude J. Summers, Henry Holt & Co. 1995)
  • Fidi homojn estas lukso pri kiu nur riĉuloj povas indulgi sin; malriĉuloj ne havas la rimedojn.
    • To trust people is a luxury in which only the wealthy can indulge; the poor cannot afford it. ("Howard's End" 1910, Ch.5 )
  • Kiam ni taksas la mortintojn kaj perfidemaj kaj absurdaj, ni jam progresis en la vojo al akceptado de ilia foriro.
    • When we think the dead both treacherous and absurd, we have gone far towards reconciling ourselves to their departure. ("Howard's End" Ch.11)